قسمت سوم

ای ماه ز سودای تو در آتش تیز		چون سوخته گشتم آبرویم بمریز
چون چرخ ستیزه‌روی با من مستیز		من در تو گریختم تو از من مگریز

□

بازار قبول گل چو شد خوش خوش تیز		گفتم که به باغ در شو ای دلبر خیز
گل گفت که آب قدمش خیره مریز		ما دست گلابگر گرفتیم و گریز

□

پیروزشه ای خورده سپهر از تو هراس		هر ساعت و بس کرده زمین‌بوس و سپاس
زیرا که کنی به خنجر چون الماس		از هفت فلک به یک زمان چارده طاس

□

ماییم درین گنبد دیرینه اساس		جوینده‌ی رخنه‌ای چو مور اندر طاس
آگاه نه از منزل امید و هراس		سرگشته و چشم بسته چون گاو خراس

□

در منزل دل غم تو می‌آید و بس		در سکنه‌ی جان غم تو می‌باید و بس
تا صبح جمال فتنه‌زای تو دمید		گویی که ز شب غم تو می‌زاید و بس

□

ای دل تو برو به نزد جانان می‌باش		ساعت ساعت منتظر جان می‌باش
ای تن تو بیا ندیم هجران می‌باش		جان می‌کن و خون می‌خور و خندان می‌باش

□

ای ماه رکاب خسرو گردون رخش		وی ملک‌ستان سکندر گیتی‌بخش
در ملک خدای ملک چون بلخ تو نیست		برگرد و به بنده بخش ویرانه‌ی وخش

□

هر تیر جفا که داری اندر ترکش		چون سر ز وفا نمی‌کشم گردن‌کش
من دست ز آستین برون کردم و عشق		تو خوش بنشین و پای در دامن کش

□

روزی که کنم هجر ترا بر دل خوش		گویم چه کنم تن زنم اندر آتش
چون راست که در پای کشم دامن صبر		عشق تو گریبان دلم گیرد و کش

□

ماییم و دو شیشکک می روشن و خوش		یک حوضک نقل و یک تنورک آتش
باقلیککی و نانکی پنج از شش		گر فرمایی جمال ده بی‌ترکش