| همیشه تا سپر مهر زرفشان باشد | غلام سایهی چتر خدایگان باشد | |
| جهانگشای جوانبخت شیخ ابواسحاق | که پادشاه جهانست تا جهان باشد | |
| سزد که سر به فلک در نیاورد ز علو | کسی که بندهی این شاه کامران باشد | |
| خدایگانا گردون پیر میخواهد | که در حمایت آن دولت جوان باشد | |
| کمینه بندهای از چاکران این درگاه | هزار چون جم و دارا و اردوان باشد | |
| ز بهر سائل و زایر خجسته خامهی تو | گره گشای در گنج شایگان باشد | |
| براق سیر سمند جهان بورت را | ظفر ملازم و اقبال همعنان باشد | |
| گه نبرد ز دشمن کشان به لشگرگاه | کسی که پشت نماید مگر گمان باشد | |
| به زخم گرز گران خورد کن سر اعدا | چنانکه عادت شاهان خردهدان باشد | |
| چو زلف و چشم بتان هرکه فتنه انگیزد | ز عدل شاه پریشان و ناتوان باشد | |
| به روز رزم ببین پهلوانی خسرو | که پادشاه کم افتد که پهلوان باشد | |
| فدای خاک در کبریات خواهد بود | عبید را نه یکی گر هزار جان باشد | |
| بقای عمر تو بادا که خوشتر از همه چیز | بقای سرمد و اقبال جاودان باشد |