| همای آشیان سلطنت شهزاده سلطانم | مه خورشید پرتو مه چه رایات سلطانی | |
| مهین بانو که بر تخت تجرد داشت چون مریم | ببر تشریف لم یمسسنی از بس پاکدامانی | |
| به عزم گلشن فردوس زرین محملش ناگه | به دوش حور و غلمان شد روان زین عالم فانی | |
| چو کرد آن ثانی مریم وداع شاه عیسی دم | پی تاریخ گفتم حیف و آه از مریم ثانی |