قسمت اول

بی زحمت تو با تو وصالی است مرا		فارغ ز تو با تو حسب حالی است مرا
در پیش خیال تو خیال است تنم		پیوند خیال با خیالی است مرا

□

غم کرد ریاض جان مه و سال مرا		آئینه ندارد دل خوشحال مرا
صیاد ز بس که دوستم می‌دارد		بسته است در آغوش قفس بال مرا

□

دل خاص تو و من تن تنها اینجا		گوهر به کفت بماند و دریا اینجا
در کار توام به صبر مفکن کارم		کز صبر میان تهی‌ترم تا اینجا

□

ای دوست غم تو سربه سر سوخت مرا		چون شمع به بزم درد افروخت مرا
من گریه و سوز دل نمی‌دانستم		استاد تغافل تو آموخت مرا

□

عشق تو بکشت عالم و عامی را		زلف تو برانداخت نکونامی را
چشم سیه مست تو بیرون آورد		از صومعه بایزید بسطامی را

□

می‌ساخت چو صبح لاله‌گون رنگ هوا		با توبه‌ی من داشت نمک جنگ هوا
هر لکه‌ی ابرم چو عزائم خوانی		در شیشه پری کرد ز نیرنگ هوا

□

عیسی لب و آفتاب روئی پسرا		زنار خط و صلیب موئی پسرا
لشکرکشی و اسیر جوئی پسرا		خاقانی اسیر شد چه گوئی پسرا

□

ای تیر هنر صهیل و برجیس لقا		شعری فش و فرقدفر و ناهید صفا
پیش رخ تو ماه و سماک و جوزا		خوارند چو پیش مهر پروین و سها

□

پذرفت سه بوس از لب شیرین ما را		یک شب به فریب داشت غمگین ما را
گفتم بده آن وعده‌ی دوشین ما را		دست بزد و نکرد تمکین ما را

□

ای دوست اگر صاحب فقری و فنا		باید که شعورت نبود جز به خدا
چون علم تو هم داخل غیر است و سوی		باید که به علم هم نباشی دانا