| آن قدر میکنم از بهر بقای تو دعا | که مرا میرود از کار زبان زان اذکار | |
| آنقدر ذکر تو میآورم از دل به زبان | که مرا میفکند کثرت نطق از گفتار | |
| تا شود ظل همای عظمت گسترده | ز خدیوان جهان حارث گیتی سالار | |
| ظل نواب همایون نشود کم ز سرت | وز سر خلق جهان ظل تو تا روز شمار |