قسمت سوم

الهی دل بلا بی دل بلا بی		گنه چشمان کره دل مبتلا بی
اگر چشمان نکردی دیده بانی		چه داند دل که خوبان در کجابی

□

بیا سوته دلان گردهم آئیم		سخنها واکریم غم وانمائیم
ترازو آوریم غمها بسنجیم		هر آن سوته تریم وزنین تر آئیم

□

ته کت نازنده چشمان سرمه سائی		ته کت زیبنده بالا دلربایی
ته کت مشکین دو گیسو در قفائی		بمو واجی که سرگردان چرائی

□

جهان بی‌وفا زندان ما بی		گل غم قسمت دامان ما بی
غم یعقوب و محنت‌های ایوب		همه گویا نصیب جان ما بی

□

خوش آن ساعت که یار از در آیو		شو هجران و روز غم سر آیو
زدل بیرون کنم جانرا بصد شوق		همی واجم که جایش دلبر آیو

□

زشورانگیزی چرخ و فلک بی		که دایم چشم بختم پر نمک بی
دمادم دود آهم تا سما بی		پیاپی سیل اشکم تا سمک بی

□

خوشا آنان که با ته همنشینند		همیشه با دل خرم نشینند
همین بی رسم عشق و عشقبازی		که گستاخانه آیند و ته بینند

□

هر آنکس با تو قربش بیشتر بی		دلش از درد هجران ریشتر بی
اگر یکبار چشمانت بوینم		بجانم صد هزاران نیشتر بی

□

شوان استارگان یک‌یک شمارم		براهت تا سحر در انتظارم
پس از نیمه شوان که ته نیایی		زدیده اشک چون باران ببارم

□

خوشا آنانکه هر از بر ندانند		نه حرفی وانویسند و نه خوانند
چو مجنون سر نهند اندر بیابان		ازین گو گل روند آهو چرانند