| ای میان تو چو یک موی و دهان یکسر موی | نتوان دیدن از آن موی میان یک سر موی | |
| بیمیان و دهن تنگ تو از پیکر و دل | زین ندارم بجز از موئی وزان یک سر موی | |
| ناوک چشم تو گر موی شکافد شاید | کابروت فرق ندارد ز کمان یک سر موی | |
| تو بهنگام سخن گر نشوی موی شکاف | کس نیابد ز دهان تو نشان یک سر موی | |
| ور نیاید دهنت در نظر ای جان جهان | نکنم میل سوی جان و جهان یک سر موی | |
| تاب تیر تو ندارم که ندارد فرقی | ناوک غمزهات از نوک سنان یک سر موی | |
| زاهد صومعه در حلقهی زنار شود | گر شود از سر زلف تو عیان یک سر موی | |
| نکشد این دل دیوانه سودائی من | سر از آن سلسله مشک فشان یک سر موی | |
| خواجو ار زانکه بهر موی زبانی گردد | نکند از غم عشق تو بیان یک سر موی |