| بیار ای لعبت ساقی شرابی | بساز ای مطرب مجلس ربابی | |
| چو دور عشرت و جامست بشتاب | که هر دم میکند دوران شتابی | |
| دل پرخون من چندان نماندست | که بتوان کرد مستی را کبابی | |
| خوشا آن صبحدم کز مطلع جام | برآید هر زمانی آفتابی | |
| الا ای باده پیمایان سرمست | بمخموری دهید آخر شرابی | |
| گرم از تشنگی جان برلب آید | مگر چشمم چکاند برلب آبی | |
| شد از باران اشک و بادهی شوق | دلم ویرانی و جانم خرابی | |
| مگر بستست جادوی تو خوابم | که شبها شد که محتاجم بخوابی | |
| چرا باید که خواجو از تو یکروز | سلامی را نمییابد جوابی |