| ای از شب قمرسا بر مه نقاب بسته | پیوسته طاق خضرا برآفتاب بسته | |
| از قیر طیلسانی بر مشتری کشیده | بر مهر سایبانی از مشک ناب بسته | |
| جعد تو هندوانرا بر دل کمین گشوده | چشم تو جادوانرا بر دیده خواب بسته | |
| اشک محیط سیلم خون از فرات رانده | و آه سهیل سوزم ره بر شهاب بسته | |
| از روی لاله رنگم بازار گل شکسته | وز لعل باده رنگت کار شراب بسته | |
| زلفت بدلگشائی از دل گره گشوده | خطت بنقشبندی نقشی برآب بسته | |
| آن سرکشان هندو وان هندوان جادو | راه خطا گشاده چشم صواب بسته | |
| ساغر ز شوق لعلت جانش بلب رسیده | وز شرم آبرویت آتش نقاب بسته | |
| خواجو بپرده سوزی نای رباب خسته | مطرب به پرده سازی زخم رباب بسته |