| چه خوش باشد میان لاله زاران | بر غم دشمنان با دوستداران | |
| گرامی دار مرغان چمن را | الا ای باغبان در نو بهاران | |
| نفیر عاشقان در کوی جانان | صفیر بلبلان بر شاخساران | |
| بنالم هر شبی در آرزویش | چو کبکان دری بر کوهساران | |
| قیامت آنزمان باشد بتحقیق | که از یاران جدا مانند یاران | |
| مرا در حلقهی رندان درآرید | که میپرهیزم از پرهیزگاران | |
| ز زلف بیقرار و چشم مستش | نمیماند قرار هوشیاران | |
| خوش آمد قامتش در چشم خواجو | صنوبر خوش بود بر جویباران |