| ای تنم کرده ز غم موئی و در مو زده خم | وی دلم یک سر مو وز سر موئی شده کم | |
| گر دلم باک ندارد ز غم عشق چه باک | ور غمم دست ندارد ز دل خسته چه غم | |
| هم دل گرم گرم نیست درین ره همدل | هم دم مرد گرم نیست درین غم همدم | |
| پیش چشمم ز حیا آب شود چشمهی نیل | وانگه از نیل سرشکم برود آب بقم | |
| ای بصد وجه رخ خوب تو وجهی ز بهشت | وی بصد باب سرکوی تو بابی زارم | |
| چون کنم وصف جمالت که دو رویست ورق | زانکه بی خون حرامی نبود وصل حرم | |
| از تو چون صبر کنم زانکه نگردد ممکن | صبر درویش ز الطاف خداوند کرم | |
| خیز خواجو که چو پرگار به سر باید گشت | هر که در دایرهی عشق نهادست قدم |