| یارش نتوان گفت که از یار بنالد | واندل نبود کز غم دلدار بنالد | |
| گر بند نهد دشمن و گر پند دهد دوست | مشتاق گل آن نیست که از خار بنالد | |
| چون یار بدست آیدت از غیر چه نالی | کان یار نباشد که ز اغیار بنالد | |
| هر سوخته دلرا که زند لاف انا الحق | نبود سر یار ار ز سر دار بنالد | |
| در وصل حرم کی رسد آنکو ز حرامی | در بادیه و وادی خونخوار بنالد | |
| عیبی نبود گر ز جفای تو بنالم | بیمار هر آئینه ز تیمار بنالد | |
| بر گریهی من ساغر می گرم بگرید | وز زاری من چنگ سحر زار بنالد | |
| دل در سر زلفت بفغان آمد و رنجور | دوری نبود گر بشب تار بنالد | |
| خواجو چو درین کار نداری سر انکار | آنرا مکن اقرار کز انکار بنالد |