| مائیم آن گدای که سلطان گدای ماست | ما زیر دست مهر و فلک زیر پای ماست | |
| تا بر در سرای شما سر نهادهایم | اقبال بندهی در دولتسرای ماست | |
| بودی بسیط خاک پر از های و هوی ما | و کنون جهان ز گریه پر از های هاست ماست | |
| زینسان که در قفای تو از غم بسوختیم | گوئی که دود سوختهئی در قفای ماست | |
| تا کی زنید تیغ جفا بر شکستگان | سهلست اگر بقای شما در فنای ماست | |
| گر برکشی وگر بکشی رای رای تست | هر چیز کان نه رای تو باشد نه رای ماست | |
| آن کاشنای تست غریبست در جهان | وان کو غریب گشت ز خویش آشنای ماست | |
| ما را اگر تو مشترییی این سعادتیست | بنمای رخ که دیدن رویت بهای ماست | |
| خواجو که خاک پای گدایان کوی تست | شاهی کند گرش تو بگوئی گدای ماست |