| من مستم و دل خراب جان تشنه و ساغر آب | برخیز و بده شراب بنشین و بزن رباب | |
| ای سام تو بر سحر وی شور تو در شکر | در سنبلهات قمر در عقربت آفتاب | |
| برمشک مزن گره برآب مکش ز ره | یا ترک خطا بده یا روی ز ما متاب | |
| در بر رخ ما مبند بر گریهی ما مخند | بگشای ز مه کمند بردار ز رخ نقاب | |
| من بندهام و تو شاه من ابر سیه توماه | من آه زنم تو راه من ناله کنم تو خواب | |
| ای فتنهی صبح خیز آمد گه صبح خیز | درجام عقیق ریز آن بادهی لعل ناب | |
| آمد گه طوف و گشت بخرام بسوی دشت | چون دور بقا گذشت بگذر ز ره عتاب | |
| عطار چمن صباست پیراهن گل قباست | تقوی و ورع خطاست مستی وطرب صواب | |
| دردی کش ازین سپس وندیشه مکن ز کس | فرصت شمر این نفس با همنفسان شراب | |
| خواجو می ناب خواه چون تشنهئی آب خواه | از دیده شراب خواه وز گوشهی دل کباب |