| حق ز رخت کرده ظهور ای صنم | این چه ظهور است و چه نور ای صنم | |
| قامت تو شور قیامت نمود | این چه قیام است و چه شور ای صنم | |
| هیچ نمازی نپذیرد قبول | تا تو نباشی به حضور ای صنم | |
| با رخ تو خواهش حور و قصور | محض گناه است و قصور ای صنم | |
| با غم تو خاطر عشاق را | عین نشاط است و سرور ای صنم | |
| با تو دلم را سر آمیزش است | وز همه در غین نفور ای صنم | |
| پرده برانداز که اهل قصور | دیده بپوشند ز حور ای صنم | |
| مردم هشیار همه گرم عجز | چشم و سرمست غرور ای صنم | |
| صبر محال است ز رویت که نیست | خس به سر شعله صبور ای صنم | |
| تا شب هجران تو را دیدهام | فارغم از روز نشور ای صنم | |
| زنده به بوی تو شوم روز حشر | نی ز دم نغمهی صور ای صنم | |
| ما همه موسی بیابان عشق | نخل قدت نخلهی طور ای صنم | |
| ماه فروغی نشدی تا نکرد | بندگی صدر صدور ای صنم | |
| حضرت نصرالله کز رای او | روی تو شد چشمهی نور ای صنم |