رباعیات

گر فاش شود عیوب پنهانی ما		ای وای به خجلت و پریشانی ما
ما غره به دین‌داری و شاد از اسلام		گبران متنفر از مسلمانی ما

□

ای غیر بر غم تو درین دیر خراب		با یار شب و روز کشم جام شراب
از ساغر هجر و جام وصلش شب و روز		تو خون جگر خوری و من باده‌ی ناب

□

از عشق کز اوست بر لبم مهر سکوت		هر دم رسدم بر دل و جان قوت و قوت
من بنده‌ی عشق و مذهب و ملت من		عشق است و علی ذالک احیی و اموت

□

روی تو که رشک ماه ناکاسته است		باغی است که از هر گلی آراسته است
گر زان که خدا نیز وفائی بدهد		آنی که دل من از خدا خواسته است

□

ساقی فلک ارچه در شکست من و توست		خصم تن و جان می‌پرست من و توست
تا جام شراب و شیشه‌ی می باشد		در دست من و تو، دست دست من و توست

□

این تیغ که شیر فلکش نخجیر است		شمشیر وکیل آن شه کشورگیر است
پیوسته کلید فتح دارد در مشت		آن دست که بر قبضه‌ی این شمشیر است

□

این تیغ که در کف آتشی سوزان است		هم دشمن عمر و هم عدوی جان است
با این همه جان بخشد اگر نیست شگفت		چون در کف فیاض هدایت خان است

□

این تکیه که رشک گلستان ارم است		مانند حرم مکرم و محترم است
بگریز در آن از ستم چرخ که صید		از هر خطر ایمن است تا در حرم است

□

یک لحظه کسی که با تو دمساز آید		یا با تو دمی همدم و همراز آید
از کوی تو گر سوی بهشتش خوانند		هرگز نرود وگر رود باز آید

□

هر شب به تو با عشق و طرب می‌گذرد		بر من زغمت به تاب و تب می‌گذرد
تو خفته به استراحت و بی تو مرا		تا صبح ندانی که چه شب می‌گذرد